Shloka 19
Gopradāna-phalasaṃprāpti: Nāciketa’s Vision of Vaivasvata’s Realms (गोप्रदानफलसम्प्राप्तिः — नाचिकेतोपाख्यानम्)
वह इस जगत्में सम्पूर्ण कामनाओं तथा अक्षय कीर्तिको प्राप्त करता है और सम्पूर्ण पापोंसे मुक्त हो जाता है। मृत्युके पश्चात् वह अक्षय सुखका भागी होता है ।।
bhīṣma uvāca | sa iha jagati samastakāmanāḥ prāpnoti akṣayāṃ ca kīrtiṃ labhate sarvapāpaiś ca vimucyate | mṛtyoḥ paścāt sa akṣayasukhabhāg bhavati || toyado manuja-vyāghra svargaṃ gatvā mahā-dyute | akṣayān samavāpnoti lokān ity abravīn manuḥ ||
భీష్ముడు పలికెను—ఈ లోకమున జలదాత సమస్త (ధర్మసమ్మత) కోరికలను, అక్షయ కీర్తిని పొందును; సమస్త పాపములనుండి విముక్తుడగును. మరణానంతరం అక్షయ సౌఖ్యానికి భాగస్వామి అవును. ఓ మనుజవ్యాఘ్రా, ఓ మహాతేజస్వీ! మనువు చెప్పినట్లు—జలదాత స్వర్గమునకు వెళ్లి అక్కడి అక్షయ లోకములను పొందును.
भीष्म उवाच
Educational Q&A
The verse teaches that offering water as a charitable gift is a powerful dharmic act: it brings fulfillment of desires, lasting fame, freedom from sin, and—after death—access to imperishable happiness and heavenly realms.
Bhishma, instructing on dharma, cites the authority of Manu to praise the merit of water-donation (toya-dāna), assuring the listener that such charity leads to svarga and to enduring, ‘imperishable’ worlds.