Shloka 9
Karma-Phala Rahasya and the Ethics of Dāna (कर्मफल-रहस्यं दानधर्मश्च)
वाहनानि च यानानि योगात्मनि तपोधने । अग्नीनुपशयानस्य राज्ञ: पौरुषमेव च,जिसका चित्त योगयुक्त होता है उस तपोधन पुरुषको दूसरे जन्ममें अच्छे-अच्छे वाहन और यान उपलब्ध होते हैं तथा अग्निकी उपासना करनेवाले राजाको जन्मान्तरमें पौरुषकी प्राप्ति होती है
bhīṣma uvāca | vāhanāni ca yānāni yogātmani tapodhane | agnīn upaśayānasya rājñaḥ pauruṣam eva ca |
భీష్ముడు పలికెను—యోగంలో స్థిరమైన చిత్తమున్న తపోధనునికి పరజన్మలో శ్రేష్ఠ వాహనాలు, యానాలు లభిస్తాయి; పవిత్ర అగ్నుల ఉపాసన-పరిచర్య చేసే రాజుకు మరో జన్మలో పౌరుషం—వీరత్వం, పరాక్రమం—ప్రాప్తిస్తుంది.
भीष्म उवाच
Educational Q&A
Bhishma teaches that specific dharmic disciplines yield corresponding fruits across births: yogic inner steadiness and tapas lead to refined worldly supports (good conveyances), while faithful service of the sacred fires—especially as a king’s duty—cultivates pauruṣa, i.e., valor and strength of character, in a future life.
Within Bhishma’s instruction on dharma and the results of righteous conduct, he enumerates karmic outcomes: he contrasts the merit of a yoga-established ascetic with that of a king devoted to fire-worship, assigning each a distinct reward in a subsequent birth.