Shloka 19
Pānīya-dāna and Anna-dāna: The Primacy of Life-Sustaining Gifts (पानीयदान-प्रशंसा / अन्नदान-प्रशंसा)
अन्नदस्यान्नवक्षाश्व॒ सर्वकामफलप्रदा: । भवन्ति चेह चामुत्र नृपतेर्नात्र संशय:
nāradā uvāca | annadasyānnavakṣāśva sarvakāmaphalapradāḥ | bhavanti ceha cāmutra nṛpater nātra saṁśayaḥ ||
హే నృపా! ఎవడు అన్నదానం చేస్తాడో, అతని ధాన్యపంటలు ఇహలోకములోను పరలోకములోను సమస్త కోరిన ఫలములను ప్రసాదించేవిగా మారుతాయి; ఇందులో సందేహం లేదు.
नारद उवाच
Educational Q&A
Food-giving (anna-dāna) is presented as a supreme form of charity: it yields comprehensive benefits and desired results for a ruler, bringing merit both in worldly life and in the afterlife.
Nārada addresses a king and affirms, as a dharma-instruction, that the king who supports others through the gift of food gains assured auspicious results; the verse emphasizes certainty (“no doubt”) about this moral law.