Pānīya-dāna and Anna-dāna: The Primacy of Life-Sustaining Gifts (पानीयदान-प्रशंसा / अन्नदान-प्रशंसा)
क्रोधमुत्पतितं हित्वा सुशीलो वीतमत्सर: । अन्नदः प्राप्तुते राजन् दिवि चेह च यत्सुखम्
krodham utpatitaṁ hitvā suśīlo vītamatsaraḥ | annadaḥ prāpnute rājan divi ceha ca yat sukham ||
నారదుడు పలికెను—రాజా! మనసులో ఉద్భవించిన క్రోధాన్ని విడిచి, అసూయను త్యజించి, సుశీలుడై అన్నదానం చేయువాడు ఇహలోకంలోనూ స్వర్గలోకంలోనూ సుఖాన్ని పొందును।
नारद उवाच
Restrain and abandon rising anger, give up envy, cultivate good conduct, and practice food-giving (annadāna); such a person gains well-being in both this life and the next.
Narada addresses a king and delivers a concise dharma-instruction: inner discipline (over anger and jealousy) should be joined with outward generosity (giving food), yielding happiness in both earthly life and heaven.