Shloka 15
अन्नदान-प्रशंसा (Praise of the Gift of Food) | Annadāna-Praśaṃsā
कृतैरावस थेैरननित्य॑ संप्रेष्यै: सपरिच्छदै: । निमन्त्रयेथा: कौरव्य सर्वकामसुखावहै:
bhīṣma uvāca |
kṛtair āvasathair anitya-saṁpreṣyaiḥ sa-paricchadaiḥ |
nimantrayedāḥ kauravya sarva-kāma-sukhāvahaiḥ ||
భీష్ముడు పలికెను—ఓ కౌరవ్య (యుధిష్ఠిరా)! దూతలను పంపి, దేవతల నుండీ మనుషుల నుండీ ఏదియు కోరని, నిత్యసంతుష్టులై, అయాచితంగా లభించినదానితో జీవించే ఆ పూజ్య బ్రాహ్మణ ఋషులను వెతికి తెలుసుకొనుము. ముందే సిద్ధం చేసిన నివాసస్థానాలు, అవసర సామగ్రి, సేవకులతో కూడి—సర్వ న్యాయమైన సౌఖ్యాలను అందించే విధంగా—వారిని ఆహ్వానించుము. వారిని నిత్యం సత్కరించుము; ఎందుకంటే వారు బాధింపబడితే విషధర సర్పంలా భయంకరులవుతారు—కాబట్టి గౌరవంతోనే నీ రక్షణను సాధించుము.
भीष्म उवाच
Educational Q&A
A king safeguards his realm and his own welfare by honoring truly content, desireless brahmin sages with proper hospitality—lodging, attendants, and respectful daily reception. Neglecting or offending such persons is dangerous; reverence toward them is presented as a practical form of protection grounded in dharma.
In Bhishma’s post-war instruction to Yudhishthira (Anushasana Parva), he advises the king to locate worthy brahmins through messengers and invite them to stay, providing comfortable arrangements and continual honor, warning that distressed sages can become fearsome if wronged.