Shloka 52
इस प्रकार श्रीमहाभारत अनुशासनपववके अन्तर्गत दानधर्मपर्वमें च्यवन और कुशिकका संवादविषयक बावनवाँ अध्याय पूरा हुआ,स्निग्धगम्भीरया वाचा भार्गव: सुप्रसन्नया । ददानि वां वर श्रेष्ठ तं ब्र्तामिति भारत भारत! भृगुपुत्र च्यवन उस समय स्नेह और प्रसन्नतासे युक्त गम्भीर वाणीमें बोले--'मैं तुम दोनोंको उत्तम वर देना चाहता हूँ, बतलाओ क्या दूँ?”
snigdha-gambhīrayā vācā bhārgavaḥ suprasannayā | dadāni vāṃ varaśreṣṭhaṃ taṃ brūtām iti bhārata ||
అనంతరం భార్గవుడు చ్యవనుడు స్నేహభరితమైన, గంభీరమైన, అత్యంత ప్రసన్నమైన వాణితో పలికాడు—“ఓ భారతా! నేను మీ ఇద్దరికీ శ్రేష్ఠమైన వరం ఇవ్వదలిచాను; చెప్పండి, ఏమి ఇవ్వాలి?”
भीष्म उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the dharmic spirit of dāna: a worthy giver offers with affection and clarity, and the recipients are invited to state their need openly so the gift may be truly beneficial and appropriate.
After the exchange concerning Cyavana (in the Cyavana–Kuśika dialogue context), Cyavana—pleased—addresses the two recipients and invites them to name the best boon they desire, setting up the next development of the story.