Shloka 19
फलानि च विचित्राणि राजभोज्यानि भूरिश: । बदरेड्गुदकाश्मर्यभललातकफलानि च,नाना प्रकारके फलोंके गूदे, भाँति-भाँतिके साग, अनेक प्रकारके व्यंजन, हलके पेय पदार्थ, स्वादिष्ट पूए, विचित्र मोदक (लड्डू), खाँड, नाना प्रकारके रस, मुनियोंके खानेयोग्य जंगली कंद-मूल, विचित्र फल, राजाओंके उपभोगमें आनेवाले अनेक प्रकारके पदार्थ, वेर, इंगुद, काश्मर्य, भल्लातक फल तथा गृहस्थों और वानप्रस्थोंके खाद्य पदार्थ--सब कुछ राजाने शापके डरसे मँगाकर प्रस्तुत कर दिया था
phalāni ca vicitrāṇi rājabhojyāni bhūriśaḥ | badareṅgudakāśmaryabhallātakaphalāni ca ||
భీష్ముడు పలికెను—అక్కడ విచిత్రమైన ఫలాలు కూడా ఎంతో ఉన్నాయి; రాజభోగ్యమైన అనేక పదార్థాలు కూడా—బదర (బేరి), ఇంగుద, కాశ్మర్య ఫలాలు, భల్లాతక ఫలాలు (గింజలు) కూడాను।
भीष्म उवाच
Educational Q&A
The verse underscores the ethical weight of honoring guests and holy persons with appropriate offerings. It also hints that even when motivated by fear of consequences (such as a curse), a ruler is expected to uphold dharma through generosity and proper provision.
Bhishma describes an abundant presentation of foods—especially diverse fruits and royal delicacies—assembled for offering. The surrounding narration (as reflected in the Gita Press prose) indicates the king arranged these provisions out of fear of a curse, ensuring both ascetic-suitable forest produce and kingly fare were made available.