Shloka 6
Vivāha-dharma: Kanyā-pradāna, Śulka, and Pāṇigrahaṇa-niṣṭhā (अनुशासन पर्व, अध्याय ४४)
उत्थातुकामा तु सती विष्टब्धा विपुलेन सा । निगृहीता मनुष्येन्द्र न शशाक विचेष्टितुम्,नरेन्द्र! उसने ज्यों ही उठनेका विचार किया त्यों ही विपुलने उसके शरीरको स्तब्ध कर दिया। उनके काबूमें आ जानेके कारण वह हिल भी न सकी
utthātukāmā tu satī viṣṭabdhā vipulena sā | nigṛhītā manuṣyendra na śaśāka viceṣṭitum ||
నరేంద్రా! ఆ సతి లేవాలని ప్రయత్నించిన క్షణమే విపులుడు ఆమెను స్థంభింపజేశాడు. అతని అదుపులో పడినందున ఆమె స్వల్పమాత్రమైనా కదలలేకపోయింది.
भीष्म उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the ethical tension between intention and restraint: even a virtuous person’s impulse to act can be checked by a stronger controlling force, underscoring themes of self-control, protection, and the limits placed on action when one is overpowered.
As the woman tries to rise, Vipula intervenes and renders her motionless. Because she is physically restrained, she cannot move at all, and Bhīṣma narrates this to the king.