Shloka 6
Vipula’s Guru-Obedience, Divine Flowers, and the Peril of Others’ Oaths (विपुलोपाख्यानम्—पुष्पप्राप्तिः शपथ-प्रसङ्गश्च)
गावो नवतृणानीव गृह्नन्त्येता नवं नवम् | शम्बरस्य च या माया माया या नमुचेरपि
gāvo navatṛṇānīva gṛhṇanty etā navaṁ navam | śambarasya ca yā māyā māyā yā namucer api ||
యుధిష్ఠిరుడు అన్నాడు—“ఈ (మోసకళలు) మళ్లీ మళ్లీ కొత్తగా కొత్తగా స్వీకరించబడతాయి—ఆవులు కొత్త గడ్డిని పదేపదే మేయునట్లుగా. శంబరుని మాయ కూడా ఇలాంటిదే; నముచియొక్క మాయ కూడా ఇలాంటిదే.”
युधिछिर उवाच
Educational Q&A
Yudhiṣṭhira highlights how deceptive practices (māyā) are repeatedly reinvented and adopted, appearing ever new; ethically, this warns a ruler or moral agent to stay vigilant and discerning, since harmful stratagems can return in fresh forms.
In the course of instruction and reflection in Anuśāsana Parva, Yudhiṣṭhira comments on recurring patterns of illusion and trickery, illustrating his point by invoking well-known Asura exemplars—Śambara and Namuci—whose ‘māyā’ is proverbial.