Shloka 2
Vipula’s Guru-Obedience, Divine Flowers, and the Peril of Others’ Oaths (विपुलोपाख्यानम्—पुष्पप्राप्तिः शपथ-प्रसङ्गश्च)
स्त्रियश्न पुरुषेष्वेव प्रत्यक्ष लोकसाक्षिकम् | अतन्र मे संशयस्तीव्रो हृदि सम्परिवर्तते,इसी तरह स्त्रियाँ भी पुरुषोंमें ही आसक्त होती हैं। यह बात प्रत्यक्ष देखी जाती है और लोग इसके साक्षी हैं। इस बातको लेकर मेरे मनमें भारी संदेह खड़ा हो गया है
yudhiṣṭhira uvāca | striyaś ca puruṣeṣv eva pratyakṣaṁ lokasākṣikam | ataḥ me saṁśayas tīvraḥ hṛdi samparivartate ||
యుధిష్ఠిరుడు పలికెను—అదేవిధంగా స్త్రీలు కూడా పురుషులయందే ఆసక్తి చెందుదురు; ఇది ప్రత్యక్షమై లోకమే సాక్షి. అందుచేత నా హృదయమందు ఒక తీవ్రమైన సందేహము తిరుగుచున్నది।
युधिछिर उवाच
Educational Q&A
The verse frames an ethical inquiry: Yudhiṣṭhira appeals to common, observable human behavior (“the world as witness”) to justify his inner doubt. It highlights how dharma-discussion often begins from lived experience and then seeks a principled resolution.
In Anuśāsana Parva’s instruction-focused setting, Yudhiṣṭhira voices a troubling doubt arising from what he sees in society—mutual attraction/attachment between women and men—and prepares the ground for further explanation or guidance from the elder authority he is questioning.