Shloka 24
पात्रलक्षण-परिक्षा (Pātra-Lakṣaṇa Parīkṣā) — Criteria for a Worthy Recipient
ब्राह्मणं जातिसम्पन्नं धर्मज्ञं संशितं शुचिम् । अपरेषां परेषां च परेभ्यश्रैव येडपरे
brāhmaṇaṁ jātisampannaṁ dharmajñaṁ saṁśitaṁ śucim | apareṣāṁ pareṣāṁ ca parebhyaś caiva ye ’pare ||
వాయుదేవుడు పలికెను—ఉత్తమ వంశసంపన్నుడై, ధర్మజ్ఞుడై, నియమనిష్ఠుడై, పవిత్రుడై ఉన్న బ్రాహ్మణుని (జన్మమునకును సన్నిధికును) కూడా ఆకాంక్షించవలెను. చిన్నవారిలోనూ పెద్దవారిలోనూ, ఇంకా పెద్దవారిలోనూ, బ్రాహ్మణులనే శ్రేష్ఠులుగా భావిస్తారు. అటువంటి బ్రాహ్మణులు ఎవనిని ప్రశంసిస్తారో అతడు అభివృద్ధి చెందును; బ్రాహ్మణులను నిందించువాడు శీఘ్రమే పరాభవమును పొందును.
वायुदेव उवाच
Educational Q&A
The verse teaches that society should value and support disciplined, pure, dharma-knowing Brahmins, and that honoring such learned and virtuous people leads to prosperity, while disparaging them leads to swift decline.
Vāyu is speaking in a didactic context, emphasizing the superior esteem accorded to Brahmins and the practical consequences—growth through their approval and defeat through their condemnation—thereby reinforcing norms of reverence toward dharma-authorities.