Shloka 11
Śakra–Śambara Saṃvāda: Brāhmaṇa-sevā, Anasūyā, and Vāg-bala (शक्रशम्बरसंवादः)
प्रसह्मकारिण: केचित् कार्पासमृदवो परे । (मान्यास्तेषां साधवो ये न निन्द्याश्षाप्पसाधव: ।) सन्ति चैषामतिशठास्तथैवान्ये तपस्विन:,कुछ हठी होते हैं और कुछ रूईकी तरह कोमल। इनमें जो श्रेष्ठ पुरुष हों, उनका सम्मान करना चाहिये; परंतु जो श्रेष्ठ न हों, उनकी भी निन्दा नहीं करनी चाहिये। इन ब्राह्मणोंमें कुछ तो अत्यन्त शठ होते हैं और दूसरे महान् तपस्वी
prasahmakāriṇaḥ kecit kārpāsamṛdavo pare | mānyās teṣāṃ sādhavo ye na nindyāś cāpy asādhavaḥ | santi caiṣām atiśaṭhās tathaivānye tapasvinaḥ ||
భీష్ముడు పలికెను—వారిలో కొందరు బలప్రయోగంతో, కఠినంగా ప్రవర్తిస్తారు; మరికొందరు పత్తిలా మృదువుగా ఉంటారు. వారిలో నిజంగా సద్గుణులు, శ్రేష్ఠులు ఉన్నవారిని గౌరవించాలి; అయితే శ్రేష్ఠులు కానివారినీ దూషించకూడదు. ఈ బ్రాహ్మణులలో కొందరు అత్యంత కపటులు, మరికొందరు మహాతపస్వులు కూడా ఉన్నారు.
भीष्म उवाच
Educational Q&A
Bhishma teaches discernment with restraint: honor those who are genuinely virtuous, but avoid harsh condemnation even of the unvirtuous; within any revered social group there can be both deceitful people and true ascetics.
In Anushasana Parva, Bhishma continues instructing Yudhishthira on dharma. Here he describes the mixed nature of Brahmins—some harsh, some gentle, some deceitful, some austere—and advises how one should respond ethically, especially regarding respect and speech.