Shloka 8
Brāhmaṇa-pūjā, Haviḥ-dāna, and the Vāsudeva–Pṛthivī Saṃvāda
Chapter 34
जो लोग वरुण, वायु, आदित्य, पर्जन्य, अग्नि, रुद्र, स्वामी कार्तिकेय, लक्ष्मी, विष्णु, ब्रह्मा, बृहस्पति, चन्द्रमा, जल, पृथ्वी और सरस्वतीको सदा प्रणाम करते हैं, प्रभो! मैं उन्हीं पूज्य पुरुषोंको मस्तक झुकाता हूँ ।। तपोधनान् वेदविदो नित्यं वेदपरायणान् | महाहनि् वृष्णिशार्दूल सदा सम्पूजयाम्यहम्,वृष्णिसिंह! तपस्या ही जिनका धन है, जो वेदोंके ज्ञाता तथा वेदोक्त धर्मका ही आश्रय लेनेवाले हैं, उन परम पूजनीय पुरुषोंकी ही मैं सदा पूजा करता रहता हूँ
tapodhanān vedavido nityaṃ vedaparāyaṇān | mahāhane vṛṣṇiśārdūla sadā sampūjayāmy aham || vṛṣṇisiṃha | tapasā hi yeṣāṃ dhanaṃ, ye vedānāṃ jñātāraḥ, vedokta-dharmasyaiva āśrayiṇaḥ, tān paramapūjanīyān puruṣān aham sadā pūjayāmi ||
నారదుడు పలికెను—వరుణుడు, వాయువు, ఆదిత్యుడు, పర్జన్యుడు, అగ్ని, రుద్రుడు, స్కందుడు (కార్తికేయుడు), లక్ష్మీ, విష్ణువు, బ్రహ్మ, బృహస్పతి, చంద్రుడు, జలాలు, భూమి, సరస్వతీ—ఇవన్నీ నిత్యం నమస్కరించే పూజ్యులకే, ప్రభో, నేను శిరస్సు వంచి నమస్కరిస్తున్నాను. ఓ వృష్ణిశార్దూలా, ఓ మహాబాహో! తపస్సే ధనముగా గలవారు, వేదజ్ఞులు, వేదోక్త ధర్మంలో నిత్యం పరాయణులైన ఆ తపోధనులను నేను ఎల్లప్పుడూ పూజిస్తాను.
नारद उवाच
Educational Q&A
True honor is due to those who embody disciplined austerity and live by Vedic dharma—learning (veda-jñāna) joined with conduct (dharma-āśraya). Reverence is presented as an ethical act: recognizing spiritual merit rather than worldly power.
Nārada addresses a prominent Vṛṣṇi hero (commonly understood as Kṛṣṇa) and declares whom he continually worships: ascetics and Veda-knowers devoted to Vedic dharma. The passage functions as praise of exemplary religious-ethical authority within the discourse of Anuśāsana Parva.