Shloka 24
Brāhmaṇa-pūjā, Haviḥ-dāna, and the Vāsudeva–Pṛthivī Saṃvāda
Chapter 34
अयोनीन ग्नियोनींश्र ब्रह्मयोनींस्तथैव च । सर्वभूतात्मयोनींश्व॒ तान् नमस्याम्यहं सदा,जो स्त्री नहीं रखते अर्थात् ब्रह्मचर्यका पालन करते हैं, जो अग्निहोत्रसे युक्त हैं तथा जो वेदोंको धारण करनेवाले हैं और समस्त प्राणियोंके आत्मस्वरूप परमात्माको ही सबका कारण माननेवाले हैं उनकी मैं सदा वन्दना करता हूँ
ayonīn agniyonīṁś ca brahmayonīṁs tathaiva ca | sarvabhūtātmayonīṁś ca tān namasyāmy ahaṁ sadā ||
స్త్రీసంగాన్ని వదలి బ్రహ్మచర్యాన్ని ఆచరించువారు, అగ్నిహోత్రనిష్ఠులు, వేదధారులు, మరియు సమస్త ప్రాణుల ఆత్మస్వరూపమైన పరమాత్మనే సమస్తానికి కారణమని భావించువారు—అటువారికి నేను సదా నమస్కరిస్తున్నాను।
नारद उवाच
Educational Q&A
The verse teaches continual reverence toward exalted beings and realized sages, described through their spiritual “origins” (ayonī, agni-yonī, brahma-yonī, sarvabhūtātma-yonī), culminating in the insight that the Supreme Self is the ultimate source of all.
Narada is speaking in praise, offering salutations to various classes of venerable beings/ascetics and to those grounded in Vedic discipline and higher realization, framing them as worthy of constant homage.