Shloka 563
यथागतं महाराज मुक््त्वा विषमिवोरग: । भृगुवंशी महर्षे! मैंने इन राजासे अपनी जातिका त्याग करवा दिया।” महाराज! तदनन्तर महर्षिकी आज्ञा लेकर राजा प्रतर्दन जैसे साँप अपने विषको त्याग देता है, उसी प्रकार क्रोध छोड़कर जैसे आया था वैसे लौट गया
yathāgataṃ mahārāja muktvā viṣam ivoragaḥ | bhṛguvaṃśī maharṣe! mayā ineṃ rājāse āpanī jātikā tyāga karvā diyā | mahārāja! tad-anantaraṃ maharṣer ājñāṃ labdhvā rājā pratardanaḥ yathā sarpaḥ sva-viṣaṃ tyajati, tathā krodhaṃ tyaktvā yathāgataṃ eva pratyagāt |
భీష్ముడు అన్నాడు— “మహారాజా! మహర్షి అనుమతి పొందిన తరువాత రాజు ప్రతర్దనుడు, పాము తన విషాన్ని వదిలినట్లే, క్రోధాన్ని విడిచి—ఎలా వచ్చాడో అలాగే తిరిగి వెళ్లాడు. భృగువంశ మహర్షీ! నేను ఈ రాజుతో తన జన్మగర్వాన్ని త్యజింపజేశాను.”
भीष्म उवाच
Educational Q&A
The verse teaches that true refinement is shown by abandoning anger and pride in birth; under a sage’s guidance, one should return to composure, shedding wrath as a snake sheds its poison.
Bhishma narrates that after receiving the sage’s permission, King Pratardana departs peacefully, having given up anger; Bhishma also remarks that he made the king renounce attachment to his caste/lineage identity.