Shloka 113
Pūjya-namaskārya-prakaraṇa
On Those Worthy of Honor and Salutation
पर्याये तात कम्मिंश्रिद् ब्राह्मण्यमिह विन्दति । ब्राह्मण जो-जो जिस प्रकार करना चाहता है, अपने तपके प्रभावसे वैसा ही कर सकता है। तात! जीव इस जगत्के भीतर अनेक योनियोंमें भ्रमण करता हुआ बारंबार जन्म लेता है। इसी तरह जन्म लेते-लेते कभी किसी समयमें वह ब्राह्मणत्वको प्राप्त कर लेता है
śakra uvāca | paryāye tāta kasmiṃś cid brāhmaṇyam iha vindati | tāta jīvaḥ asya jagataḥ antar anekāsu yoniṣu bhraman bāhulyena janma labhate | evaṃ janma-janmāntareṣu kadācit sa brāhmaṇatvaṃ prāpnoti |
శక్రుడు అన్నాడు—తాతా! కాలపర్యాయంలో ఈ లోకమందు జీవుడు తన కర్మానుసారంగా ఏదో ఒక మలుపులో బ్రాహ్మణత్వాన్ని పొందుతాడు. అనేక యోనులలో సంచరిస్తూ దేహధారి మళ్లీ మళ్లీ జన్మిస్తాడు; అలా పునర్జన్మల పరంపరలో ఎప్పుడో ఒకప్పుడు బ్రాహ్మణస్థితిని పొందుతాడు.
शक्र उवाच
Educational Q&A
Brahminhood is presented as something attained in due course through the long wandering of the jīva across many births—implying a moral-spiritual maturation shaped by karma and discipline rather than a merely accidental or momentary condition.
Indra (Śakra) is instructing a listener addressed as “tāta,” explaining how beings transmigrate through many forms and, at some point in that sequence of births, may attain the status of a brāhmaṇa.