Shloka 14
मातङ्ग–शक्रसंवादः
Mataṅga–Śakra Dialogue on Tapas, Status, and Moral Qualities
पाण्डवास्तुष्टवुः सर्वे प्रणेमुश्न मुहुर्मुहुः । उन महाभाग मुनियोंके अदृश्य हो जानेपर भी समस्त पाण्डव बारंबार उनकी स्तुति और उन्हें प्रणाम करते रहे ।। १३ $ ।। प्रसन्नमनस: सर्वे गाज़ेयं कुरुसत्तमम्
Vaiśampāyana uvāca | Pāṇḍavās tuṣṭuvuḥ sarve praṇemuś ca muhur muhuḥ | Teṣāṃ mahābhāga-munīnāṃ adṛśya-bhāve 'pi sarve Pāṇḍavāḥ punaḥ punaḥ stutiṃ cakruḥ praṇāmaṃ ca ||
వైశంపాయనుడు చెప్పెను—పాండవులందరూ ఆ మహాభాగ మునులను పునఃపునః స్తుతించి, మళ్లీ మళ్లీ నమస్కరించారు। వారు అదృశ్యులైన తరువాత కూడా వారి వందనం ఆగలేదు; అనంతరం అందరూ ప్రసన్నమనస్సులతో కురుశ్రేష్ఠుడైన భీష్ముని వద్దకు వెళ్లారు।
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights dharmic humility and gratitude: reverence for the wise should be steady and sincere, not merely performative or dependent on their physical presence. Continuing praise and salutations even after the sages are no longer visible models enduring respect for spiritual authority and benefactors.
Vaiśampāyana narrates that the Pāṇḍavas repeatedly praise and bow to the great sages. Even after those munis disappear from sight, the Pāṇḍavas continue offering stuti and praṇāma, emphasizing their devotion and disciplined conduct.