Shloka 113
मातङ्ग–शक्रसंवादः
Mataṅga–Śakra Dialogue on Tapas, Status, and Moral Qualities
मेने दिविष्ठमात्मानं तुष्टया परमया युत:ः । शुद्ध अन्तःकरणवाले उन ऋषि-मुनियोंकी बातें सुनकर भीष्मजी बहुत संतुष्ट हुए और अपनेको स्वर्गमें ही स्थित मानने लगे
Vaiśaṃpāyana uvāca: mene divi-stham ātmānaṃ tuṣṭyā paramayā yutaḥ.
వైశంపాయనుడు పలికెను—పరమ తృప్తితో యుక్తుడైన భీష్ముడు తనను తాను స్వర్గంలోనే స్థితుడనిగా భావించాడు. శుద్ధాంతఃకరణులైన ఋషుల వచనాలు విని అతడు అత్యంత సంతుష్టుడయ్యాడు.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
Supreme contentment (paramā tuṣṭi) born of purified understanding and the guidance of sages can make one feel 'heaven-established'—pointing to an ethical ideal where inner clarity and dharmic insight yield peace independent of external circumstances.
As Vaiśaṃpāyana narrates, Bhīṣma listens to the words of sages/ṛṣis; their pure and elevating counsel leaves him profoundly satisfied, and he comes to regard himself as already dwelling in heaven.