Shloka 52
Brāhmaṇya-प्रश्नः — The Inquiry into Attaining Brāhmaṇya
Mataṅga–Gardabhī Itihāsa
कोकामुखे विगाह्याथ गत्वा चाञज्जलिकाश्रमम् | शाकभक्षश्षीरवासा: कुमारीविन्दते दश,जो कोकामुख तीर्थमें स्नान करके अजञ्जलिकाश्रम-तीर्थमें जाकर सागका भोजन करता हुआ चीरवस्त्र धारण करके कुछ कालतक निवास करता है उसे दस बार कन्याकुमारी तीर्थके सेवनका फल प्राप्त होता है तथा उसे कभी यमराजके घर नहीं जाना पड़ता। जो कन्याकुमारी तीर्थमें निवास करता है वह मृत्युके पश्चात् देवलोकमें जाता है
kokāmukhe vigāhyātha gatvā cāñjalikāśramam | śākabhakṣaḥ kṣīravāsāḥ kumārī vindate daśa ||
కోకాముఖ తీర్థంలో స్నానం చేసి, అనంతరం అంజలికాశ్రమ-తీర్థానికి వెళ్లి కొంతకాలం ఆకుకూరలనే భోజనంగా తీసుకుంటూ చీరవస్త్రాలు ధరించి నివసించువాడు, కన్యాకుమారీ తీర్థాన్ని పది సార్లు సేవించిన ఫలాన్ని పొందును.
अजड्रिय उवाच
Educational Q&A
The verse teaches that pilgrimage (tīrtha-sevā) becomes especially fruitful when joined with self-restraint—simple diet and ascetic living—yielding amplified spiritual merit and a favorable post-death destiny.
A speaker describes a prescribed sequence of sacred acts: bathing at Kokāmukha, proceeding to Añjalikāśrama, and living there with austere observances; the reward is stated as the equivalent merit of ten visits to Kanyākumārī.