Shloka 39
Brāhmaṇya-प्रश्नः — The Inquiry into Attaining Brāhmaṇya
Mataṅga–Gardabhī Itihāsa
वैवस्वतस्य तीर्थे च तीर्थभूतो भवेन्नर: । जो पवित्र भावसे मरुद्गण तीर्थ, पितरोंके आश्रम तथा वैवस्वततीर्थमें स्नान करता है, वह मनुष्य स्वयं तीर्थरूप हो जाता है || ३८ $ ।। तथा ब्रह्मसरो गत्वा भागीरथ्यां कृतोदक:,जो ब्रह्मसरोवर (पुष्करतीर्थ) और भागीरथी गड़ामें स्नान करके पितरोंका तर्पण करता और वहाँ एक मासतक निराहार रहता है उसे चन्द्रलोककी प्राप्ति होती है
vaivasvatasya tīrthe ca tīrthabhūto bhavennaraḥ | yo pavitraṃ bhāvase marudgaṇa-tīrthaṃ pitṝṇām āśramaṃ tathā vaivasvata-tīrthe snānaṃ karoti sa manuṣyaḥ svayaṃ tīrtharūpo bhavati || tathā brahmasaraṃ gatvā bhāgīrathyāṃ kṛtodakaḥ pitṝṇāṃ tarpaṇaṃ kṛtvā tatraika-māsaṃ nirāhāro bhavati sa candralokaṃ prāpnoti |
వైవస్వత తీర్థంలో, అలాగే భావస-తీర్థం, మరుద్గణ-తీర్థం, పితృల ఆశ్రమంలో స్నానం చేసిన మనిషి తానే తీర్థస్వరూపుడవుతాడు—అతని సన్నిధి కూడా పవిత్రం చేస్తుంది. మరల, బ్రహ్మసరోవరం (పుష్కరం) చేరి, భాగీరథీలో స్నానం చేసి అక్కడ పితృలకు తర్పణం చేసి, అక్కడే ఒక మాసం నిరాహారంగా ఉండేవాడు సోమలోకాన్ని (చంద్రలోకాన్ని) పొందుతాడు.
अजड्रिय उवाच
Educational Q&A
Pilgrimage is presented as ethical self-cultivation: by bathing at revered tīrthas, honoring the ancestors through tarpaṇa, and practicing sustained fasting, a person becomes inwardly purifying (tīrthabhūta) and earns elevated posthumous states such as Candraloka.
Ajadriya enumerates specific sacred sites and rites—Vaivasvata-tīrtha and other tīrthas, then Brahma-saras (Pushkara) and the Bhāgīrathī—describing the spiritual results: becoming ‘a tīrtha’ oneself, and attaining the Moon-world through bathing, ancestral offerings, and a month-long fast.