Shloka 6
Gaṅgā-māhātmya: Siddha–Śilavṛtti-saṃvāda and Gaṅgā-stava (गङ्गामाहात्म्यं—सिद्ध-शिलवृत्ति-संवादः)
मध्यस्थस्येह विप्रस्थ योडनूचानस्थ भारत । वृत्तिं हरति दुर्बुद्धिस्तं विद्याद् ब्रह्मघातिनम्
madhyasthasyeha viprastha yo 'nūcānastha bhārata | vṛttiṁ harati durbuddhis taṁ vidyād brahmaghātinam ||
భీష్ముడు పలికెను—భారతవంశజా! ఇహలో తటస్థుడై, విద్యావంతుడైన బ్రాహ్మణుని జీవికను దుర్బుద్ధి గలవాడు హరించితే, వానిని బ్రహ్మఘాతకుడిగా తెలుసుకొనుము।
भीष्म उवाच
Educational Q&A
Depriving an impartial, learned Brahmin of his rightful livelihood is condemned as a sin equivalent in gravity to brahmahatyā; economic harm to the righteous is treated as a severe ethical transgression.
In Bhishma’s instruction on dharma, he warns the listener (addressed as ‘Bharata’) that a wicked person who seizes the subsistence of a neutral, learned Brahmin should be regarded as a brahmaghātin, emphasizing the seriousness of such wrongdoing.