Shloka 11
Gaṅgā-māhātmya: Siddha–Śilavṛtti-saṃvāda and Gaṅgā-stava (गङ्गामाहात्म्यं—सिद्ध-शिलवृत्ति-संवादः)
“जो पापपरायण मूढ़ मनुष्य ब्राह्मणोंको अकारण ही मर्मभेदी शोक प्रदान करता है, उसे ब्रह्मघाती जाने ।।
bhīṣma uvāca | yo pāpaparāyaṇaḥ mūḍhaḥ manuṣyo brāhmaṇān akāraṇam eva marmabhedīṃ śokaṃ pradadāti, taṃ brahmaghātī jānīyāt || cakṣuṣā viprahīṇasya paṅgulasya jaḍasya vā | haret yo vai sarvasvaṃ taṃ vidyād brahmaghātinam ||
భీష్ముడు పలికెను—పాపంలో మునిగిన మూర్ఖుడు కారణం లేకుండా బ్రాహ్మణులకు మర్మాన్ని చీల్చే శోకాన్ని కలిగిస్తే, వానిని బ్రహ్మఘాతకుడిగా తెలుసుకోవాలి। అలాగే అంధుడు, లంగడు లేదా జడబుద్ధి గల అసహాయుని సర్వస్వాన్ని హరించే వాడినీ బ్రహ్మఘాతకుడిగా తెలుసుకోవాలి।
भीष्म उवाच
Educational Q&A
Deliberately causing unjustified, deep suffering to Brahmins, and exploiting those who are physically or mentally helpless by taking their entire livelihood, are treated as among the gravest moral offenses—classified here as brahma-ghāta (a sin comparable in severity to brahmahatyā).
In Anushasana Parva’s instruction on dharma, Bhishma is laying down ethical standards for conduct: he condemns gratuitous cruelty toward the spiritually venerable and predatory theft from the defenseless, marking both as extreme adharma.