Shloka 36
साड़ांश्व चतुरो वेदानधीते यो द्विजर्षभ: । षड्भ्य: प्रवृत्त: कर्मभ्यस्तं पात्रमृषयो विदु:,जो श्रेष्ठ ब्राह्मण अंगोंसहित चारों वेदोंका अध्ययन करता और ब्राह्मणोचित छ: कर्मों (अध्ययन-अध्यापन, यजन-याजन और दान-प्रतिग्रह) में प्रवृत्त रहता है, उसे ऋषिलोग दानका उत्तम पात्र समझते हैं
sāṅgāṁś ca caturo vedān adhīte yo dvijarṣabhaḥ | ṣaḍbhyaḥ pravṛttaḥ karmabhyas taṁ pātram ṛṣayo viduḥ ||
భీష్ముడు పలికెను—వేదాంగాలతో కూడిన నాలుగు వేదాలను అధ్యయనం చేసే ద్విజశ్రేష్ఠుడు, బ్రాహ్మణోచిత ఆరు కర్మాలలో—అధ్యయన-అధ్యాపన, యజ్ఞం చేయుట-చేయించుట, దానం-ప్రతిగ్రహం—నిరతుడై ఉంటే, ఋషులు అతనిని దానానికి ఉత్తమ పాత్రమని తెలుసుకొందురు।
भीष्म उवाच
Educational Q&A
A truly worthy recipient of charity is defined by Vedic learning (with its auxiliaries) and consistent engagement in the six Brahminical duties; sages value disciplined practice of dharma as the basis for eligibility.
In Anushasana Parva, Bhishma instructs on dharma, including rules of giving. Here he specifies the qualities of an ideal donee (pātra) for gifts: a learned and duty-observant Brahmin.