Shloka 24
Aṣṭāvakra and the Woman: Disclosure, Permission, and Marital Resolution (अनुशासन पर्व, अध्याय २२)
आश्चर्य परम हीदं कि नु श्रेयो हि मे भवेत् । दिव्याभरणवत्त्रा हि कन्येयं मामुपस्थिता,(वे मन-ही-मन सोचने लगे--) यह पहले वृद्धा थी और अब दिव्य वस्त्राभूषणोंसे विभूषित कन्यारूप होकर मेरी सेवामें उपस्थित है। यह बड़े ही आश्वर्यकी बात है। क्या यह मेरे लिये कल्याणकारी होगा?
āścaryaṁ parama hīdaṁ ki nu śreyo hi me bhavet | divyābharaṇavastrā hi kanyeyaṁ mām upasthitā ||
అష్టావక్రుడు అన్నాడు—ఇది పరమ ఆశ్చర్యమే! దీని వల్ల నాకు ఏ మేలు కలుగును? దివ్యాభరణాలు, దివ్యవస్త్రాలతో అలంకరించబడిన ఈ కన్య నా సేవలో నిలిచి ఉంది. ముందుగా వృద్ధగా ఉన్నదే ఇప్పుడు కన్యారూపంలో ప్రత్యక్షమైంది—ఇది మహా విస్మయం. ఇది నాకు శుభకరమా?
अष्टावक्र उवाच
Educational Q&A
The verse highlights ethical discernment in the face of extraordinary events: even when something appears wondrous and attractive, one should ask whether it truly leads to śreyas (lasting welfare) rather than being merely a tempting marvel.
Aṣṭāvakra expresses astonishment that a maiden, splendidly adorned with divine clothing and jewelry, has appeared and stands before him in service; he reflects cautiously on whether this unexpected occurrence will be beneficial for him.