Shloka 61
Aṣṭāvakra’s Visit to Kubera: Hospitality, Temptation, and the Ethics of Restraint (अष्टावक्र-वैश्रवणोपाख्यानम्)
वायुदेव उवाच उपमन्युर्मयि प्राह तपन्निव दिवाकर:
Vāyudeva uvāca: Upamanyur mayi prāha tapann iva divākaraḥ—“ye pāpakarmiṇaḥ manuṣyā aśubhācāraiḥ kaluṣitāḥ, te tamoguṇino vā rajoguṇino vā vṛttayaḥ santo bhagavataḥ Śivasya śaraṇaṃ na yānti.”
వాయుదేవుడు పలికెను—తపస్సులో సూర్యునివలె దగ్ధమై ప్రకాశించే ఉపమన్యుడు ఒకసారి నా సమీపంలో ఇలా అన్నాడు: “పాపకర్మలతో మనస్సు కలుషితమై, తమసికమో రాజసికమో స్వభావం గలవారు భగవాన్ శివుని శరణు పొందరు.”
वायुदेव उवाच
Educational Q&A
Ethical conduct and inner purification are prerequisites for genuine refuge in Śiva: those stained by sinful actions and driven by tamas or rajas fail to turn toward divine shelter.
Vāyudeva reports a prior instruction from the ascetic Upamanyu—described as radiant like the sun—about why morally tainted, tamasic/rajasic people do not seek Śiva’s refuge.