Shloka 11
Aṣṭāvakra’s Visit to Kubera: Hospitality, Temptation, and the Ethics of Restraint (अष्टावक्र-वैश्रवणोपाख्यानम्)
इसके बाद धर्मात्माओंमें श्रेष्ठ जमदग्निनन्दन परशुरामजी ऋषियोंके बीचमें खड़े होकर सूर्यके समान प्रकाशित होते हुए वहाँ कुन्तीकुमार युधिष्ठिरसे इस प्रकार बोले--
tataḥ paraṁ dharmātmānāṁ śreṣṭho jamadagninandanaḥ paraśurāmaḥ ṛṣīṇāṁ madhye sthitvā sūrya iva prakāśamānaḥ tatra kuntīkumāraṁ yudhiṣṭhiraṁ prati evam uvāca |
ఆ తరువాత ధర్మాత్ములలో శ్రేష్ఠుడైన జమదగ్నినందనుడు పరశురాముడు ఋషుల మధ్య నిలిచి, సూర్యునివలె ప్రకాశిస్తూ, అక్కడ కుంతీపుత్రుడైన యుధిష్ఠిరునితో ఈ విధంగా పలికెను.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse sets the ethical frame: authoritative dharma-instruction is delivered in a sanctified setting by a figure recognized as foremost among the righteous. It emphasizes that moral guidance for rulers should be grounded in the testimony of sages and exemplars of disciplined conduct.
After preceding events, Paraśurāma rises and stands among the sages, radiant like the sun, and begins to address Yudhiṣṭhira. It is a transition into a discourse or counsel directed to the dharma-minded king.