Shloka 9
Chapter 2: Sudarśana Upākhyāna — Atithi-Dharma and the Conquest of Mṛtyu
Gṛhastha-Vrata
इस प्रकार श्रीमह्याभारत अनुशासनपर्वके अन्तर्गत दानधर्मपर्वमें गौतमी ब्राह्मणी; व्याध, सर्प मृत्यु और कालका संवादविषयक पहला अध्याय पूरा हुआ,मदिराश्चस्य पुत्रस्तु द्युतिमान् नाम पार्थिव: । महाभागो महातेजा महासत्त्वो महाबल: मदिराश्वका पुत्र महाभाग, महातेजस्वी, महान् धैर्यशशाली और महाबली झद्युतिमान् नामसे प्रसिद्ध राजा हुआ
madirāśvasya putras tu dyutimān nāma pārthivaḥ | mahābhāgo mahātejā mahāsattvo mahābalaḥ ||
వైశంపాయనుడు పలికెను—మదిరాశ్వుని కుమారుడు ‘ద్యుతిమాన్’ అనే పేరుతో ప్రసిద్ధుడైన రాజయ్యెను; అతడు మహాభాగ్యవంతుడు, మహాతేజస్సు కలవాడు, మహాసత్త్వశాలి, మహాబలవంతుడు.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the ideal qualities of a ruler—splendor, strength, steadfast character, and noble fortune—implying that kingship is validated not merely by birth but by manifest virtues and moral stature.
Vaiśampāyana introduces (or continues) a genealogical-narrative segment by naming Madirāśva’s son as King Dyutimān and describing his eminent qualities, marking a transition from the preceding dialogue to a focus on royal lineage and character.