Shloka 163
रुद्र-स्तवराजः (Rudra-Stavarāja) — Exempla of Śiva’s Boons and the Hymn’s Phalaśruti
शृण्वन्त: श्रावयन्तश्न॒ कथयन्तश्न ते भवम् | स्तुवन्तः स्तूयमानाश्न तुष्यन्ति च रमन्ति च
śṛṇvantaḥ śrāvayantaś ca kathayantaś ca te bhavam | stuvantaḥ stūyamānāś ca tuṣyanti ca ramanti ca ||
ఎవరు (ప్రభువు మహిమను) వినుచు, ఇతరులకు వినిపించుచు, భగవాన్ భవుని గురించి చెప్పుచుందరో—ఎవరు నిరంతరం స్తుతించుచు, తామూ స్తుత్యులై ఉంటారో—వారు సంతుష్టులై ఆనందించుదురు.
वायुदेव उवाच
Educational Q&A
Devotional practice expressed through hearing, reciting, and discussing the Lord’s praise refines character and yields lasting contentment and joy. The verse presents devotion as an ethical discipline of mind and speech that culminates in inner satisfaction (tuṣṭi) and delight (ramaṇa).
Vāyudeva is describing the state and reward of devotees of Śiva (Bhava): those who engage in listening to His praise, making others hear it, and speaking about Him—while continually praising—become themselves worthy of praise and live in sustained satisfaction and rejoicing.