Shloka 293
आश्वासयामास तदा गड्जां दामोदरो विभु: । श्रीकृष्ण और व्यासजीके द्वारा पुत्र-शोकाकुला गज्भाजीको सान्त्वना ऐसी बातें कहकर जब महानदी गंगाजी बहुत विलाप करने लगीं, तब भगवान् श्रीकृष्णने उन्हें आश्वासन देते हुए कहा--
āśvāsayāmāsa tadā gaṅgāṃ dāmodaro vibhuḥ |
వైశంపాయనుడు పలికెను— అప్పుడు సర్వశక్తిమంతుడైన దామోదరుడు శ్రీకృష్ణుడు గంగాదేవికి ఆశ్వాస వచనములు పలికెను. కుమారశోకంతో కలత చెందిన గంగా మహావిలాపం చేయగా, ప్రభువు ఆమెను సాంత్వన పరచెను.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse frames an ethical ideal of compassion and steadiness: when grief overwhelms, a wise guide offers reassurance that helps the sufferer return to balance and to a dharmic acceptance of what cannot be changed.
Gaṅgā, stricken by sorrow for her son and lamenting intensely, is consoled by Śrī Kṛṣṇa (Dāmodara), as narrated by Vaiśampāyana.