Shloka 10
ततस्त्वादाय दारूणि गन्धांश्व विविधान् बहूनू
tatas tv ādāya dārūṇi gandhāṁś ca vividhān bahūn, kurunandana! tadanantaraṁ bahu-se kāṣṭha aura nānā-prakārake sugandhita dravya lekar mahātmā pāṇḍavaḥ, viduraḥ, yuyutsuś ca citāṁ taiyārāṁ cakruḥ, śeṣāḥ sarve pṛthak sthitvā paśyanti sma.
అప్పుడు, ఓ కురునందనా, విస్తారమైన కట్టెలను మరియు అనేక రకాల సుగంధ ద్రవ్యాలను తీసుకొని మహాత్మ పాండవుడు విదురుడు, యుయుత్సుతో కలిసి చితిని సిద్ధం చేశాడు. మిగిలినవారంతా దూరంగా నిలబడి చూస్తూ ఉన్నారు.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights dharma in practice: honoring the deceased through proper rites, using appropriate materials, and maintaining solemn decorum. It models ethical restraint—those not directly engaged stand aside respectfully—showing that duty and reverence guide conduct even amid grief.
After the preceding events, the Pāṇḍava(s), together with Vidura and Yuyutsu, gather firewood and fragrant substances and construct a funeral pyre. Others remain at a distance, observing, emphasizing the gravity and formality of the moment.