Shloka 4
द्विजेभ्यो गुणमुख्येभ्यो नैगमेभ्यश्व सर्वश: । प्रतिगृह्मयाशिषो मुख्यास्तथा धर्मभूतां वर:,महाज्ञानी और धर्मात्माओंमें श्रेष्ठ युधिष्ठिरने राज्याभिषेक हो जानेके पश्चात् अपना राज्य पाकर मन्त्री आदि समस्त प्रकृतियोंको अपने-अपने पदपर स्थापित करके वेदवेत्ता एवं गुणवान् ब्राह्मणोंसे उत्तम आशीर्वाद ग्रहण किया
dwijebhyo guṇamukhyebhyo naigamebhyaś ca sarvaśaḥ | pratigṛhṇīyād āśiṣo mukhyās tathā dharmabhūtāṁ varaḥ ||
ధర్మధారులలో శ్రేష్ఠుడైన యుధిష్ఠిరుడు, గుణముఖ్యులైన ద్విజుల నుండియు, వేదపరంపరలో నిపుణులైన బ్రాహ్మణుల నుండియు, సర్వోత్తమ ఆశీర్వాదములను స్వీకరించెను.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
A ruler’s authority is not merely political; it is ethically grounded. The verse highlights that the best blessings and moral validation come from those who embody virtue and sacred learning, implying that governance should be aligned with dharma and guided by the wise.
After Yudhiṣṭhira’s royal consecration, he secures the kingdom, reinstates ministers and other officials in their posts, and then respectfully receives auspicious blessings from eminent, Veda-learned and virtuous Brahmins.