Shloka 79
Śiva-stavarāja: Upamanyu’s Preface and Initiation of the Śarva-Nāma Enumeration
Anuśāsana-parva 17
दम्भो हादम्भो वैदम्भो वश्यो वशकर: कलि: । लोककर्ता पशुपतिर्महाकर्ता हनौषध:,४०२ दम्भ:--शत्रुओंका दमन करनेवाले, ४०३ अदम्भ:--दम्भरहित, ४०४ वैदम्भ: --दम्भरहित पुरुषोंके आत्मीय, ४०५ वश्य:--भक्तपराधीन, ४०६ वशकर:--दूसरोंको वशमें करनेकी शक्ति रखनेवाले, ४०७७ कलि:--कलि नामक युग, ४०८ लोककर्ता-- जगत्की सृष्टि करनेवाले, ४०९ पशुपति:--पशुओं--जीवोंके स्वामी, ४१० महाकर्ता-- पञ्च महाभूतादि सृष्टिकी रचना करनेवाले, ४११ अनौषध:--अन्न आदि ओषधियोंके सेवनसे रहित
vāyudeva uvāca | dambho ’dambho vaidambho vaśyo vaśakaraḥ kaliḥ | lokakartā paśupatiḥ mahākartā anauṣadhaḥ ||
వాయువు పలికెను—ఆయన శత్రుదమనకుడు, అయినా దంభరహితుడు; దంభరహితుల ఆత్మీయుడు; భక్తులకు వశుడై ఉండేవాడు, ఇతరులను వశపరచగల శక్తిమంతుడు. ఆయనే కలియుగరూప కాలము; లోకకర్త, జీవుల ప్రభువు (పశుపతి), పంచమహాభూతాదులతో సమస్త సృష్టిని నిర్మించే మహాకర్త; అన్నౌషధాలపై ఆధారంలేనివాడు.
वायुदेव उवाच
Educational Q&A
True divine greatness combines absolute sovereignty (creator, lord of beings, controller of all) with freedom from vanity and even a voluntary ‘dependence’ on devotees—showing that humility and devotion are not opposed to power but are its highest expression.
Vāyu is reciting a sequence of epithets—praise-names describing the supreme deity’s qualities—moving from ethical traits (non-ostentation, favor toward the humble, responsiveness to devotees) to cosmic functions (Time as Kali, creation, lordship over beings) and transcendence of bodily needs.