Shloka 266
स ददाति मनुष्येभ्य: स एवाक्षिपते पुन: । पुण्यात्मा और शरणागतवत्सल तो वे इतने हैं कि शरणमें आये हुए किसी प्राणीका त्याग नहीं करते। वे ही मनुष्योंको आयु
sa dadāti manuṣyebhyaḥ sa evākṣipate punaḥ | puṇyātmāḥ śaraṇāgatavatsalāś ca te itthaṃ śaraṇam āgatam api kaṃcana prāṇinaṃ na tyajanti | te eva manuṣyān āyuḥ ārogyaṃ aiśvaryaṃ dhanaṃ ca samastāḥ kāmanāś ca pradadati te eva punaḥ tāni apaharanti |
వాయువు పలికెను—అతడే మనుష్యులకు ప్రసాదించును; అతడే మరల వాటిని హరించును. ఆ పుణ్యాత్ముడు శరణాగతవత్సలుడు—తన శరణు వచ్చిన ఏ ప్రాణినీ ఎప్పుడూ విడువడు. ఆయనే మనుష్యులకు ఆయువు, ఆరోగ్యం, ఐశ్వర్యం, ధనం, సమస్త కోరికల నెరవేర్పును అనుగ్రహించును; కాలమొచ్చినపుడు ఆయనే వాటిని మరల ఉపసంహరించును.
वायुदेव उवाच
Educational Q&A
All worldly endowments—life, health, prosperity, wealth, and desired enjoyments—are granted by the Supreme and can be withdrawn by Him; therefore one should cultivate surrender, gratitude, and equanimity rather than pride in gain or bitterness in loss.
Vāyu-deva is instructing the listener about the Lord’s compassionate nature toward those who seek refuge and about the Lord’s ultimate control over human fortunes, emphasizing that divine giving and taking are part of a larger moral and cosmic order.