Shloka 4
प्रयत: प्रातरुत्थाय यदधीये विशाम्पते । प्राज्जलि: शतरुद्रीयं तन््मे निगदत: शृणु,प्रजानाथ! मैं प्रतिदिन प्रातःकाल उठकर मन और इन्द्रियोंको संयममें रखते हुए हाथ जोड़कर जिस शतरुद्रियका जप एवं पाठ करता हूँ, उसे बता रहा हूँ; सुनो
prayataḥ prātarutthāya yadadhīye viśāmpate | prāñjaliḥ śatarudrīyaṃ tan me nigadataḥ śṛṇu prajānātha ||
ప్రజానాథా! నేను ప్రతిరోజు ఉదయాన్నే లేచి, మనస్సు-ఇంద్రియాలను నియమించి, అంజలి గట్టుకొని జపించి అధ్యయనం చేసే శతరుద్రీయాన్ని ఇప్పుడు నీకు చెబుతున్నాను; విను.
वायुदेव उवाच
Educational Q&A
The verse emphasizes disciplined daily practice: rising at dawn, restraining mind and senses, and approaching sacred recitation with reverence. Ethical strength is presented as rooted in self-control and devotional routine.
Vāyu addresses a ruler (“lord of the people”) and announces that he will relate the Śatarudrīya which he regularly recites each morning with joined palms, setting up an instruction or transmission of a sacred hymn.