Shloka 39
स वै रुद्र: स च शिव: सो<ग्नि: सर्व: स सर्वजित् | स चैवेन्द्रश्न वायुश्न सोडश्चिनौ स च विद्युत:,वे ही रुद्र हैं, वे ही शिव हैं, वे ही अग्नि हैं, वे ही सर्वस्वरूप और सर्वविजयी हैं। वे ही इन्द्र और वायु हैं, वे ही अश्विनीकुमार और विद्युत् हैं
sa vai rudraḥ sa ca śivaḥ so 'gniḥ sarvaḥ sa sarvajit | sa caivendraś ca vāyuś ca so 'śvinau sa ca vidyut ||
వాయువు పలికెను— ఆయనే రుద్రుడు, ఆయనే శివుడు; ఆయనే అగ్ని, ఆయనే సర్వస్వరూపుడు, సర్వజయుడు. ఆయనే ఇంద్రుడు, ఆయనే వాయువు; ఆయనే అశ్వినీదేవతలు, ఆయనే విద్యుత్తు కూడా.
वायुदेव उवाच
Educational Q&A
The verse teaches the unity of the divine: the supreme reality is addressed through multiple names—Rudra, Śiva, Agni, Indra, Vāyu, the Aśvins, and lightning—indicating that diverse cosmic functions and deities are manifestations of one ultimate power worthy of reverence.
Vāyu is praising and identifying the supreme deity by equating him with well-known Vedic and cosmic powers. The speech functions as a theological affirmation within the Anuśāsana Parva, emphasizing that the many divine forms invoked in ritual and myth point back to a single, all-conquering reality.