Shloka 20
ततः प्रणेमुर्देवास्ते वेपमाना: सम शड्करम् | पुनश्च संदधे रुद्रो दीप्तं सुनिशितं शरम्,तब सब देवता काँपते हुए वहाँ भगवान् शंकरको प्रणाम करने लगे। इधर रुद्रदेवने पुनः एक प्रज्वलित एवं तीखे बाणका संधान किया
tataḥ praṇemuḥ devās te vepamānāḥ sama-śaṅkaram | punaś ca sandadhe rudro dīptaṃ suniśitaṃ śaram |
అప్పుడు ఆ దేవతలందరూ వణుకుతూ శంకరునికి నమస్కరించారు. ఇదివరకే రుద్రుడు మళ్లీ ఒక జ్వలించే, అత్యంత పదునైన బాణాన్ని ధనుస్సుకు సంధించాడు.
वायुदेव उवाच
Educational Q&A
The verse highlights humility before overwhelming divine authority: even the gods, recognizing Śiva’s irresistible power, respond with reverence. Ethically, it suggests that true wisdom includes knowing when to yield pride and seek peace through respectful submission.
The gods, frightened and shaken, bow to Śaṅkara. At the same time, Rudra prepares another blazing, extremely sharp arrow, indicating readiness to act and intensifying the tension of the scene.