Shloka 25
तत क्ुद्धो5ब्रवीद् भूमिमुतथ्यो ब्राह्मणोत्तम: । दर्शयस्व स्थलं भद्गरे घट्सहस्रशतह्दम्
tataḥ kruddho 'bravīd bhūmim utathyo brāhmaṇottamaḥ | darśayasva sthalaṃ bhadre yatra ṣaṭsahasraśatahradām ||
అప్పుడు బ్రాహ్మణోత్తముడైన ఉతథ్యుడు కోపంతో భూమిని ఉద్దేశించి—“భద్రే! ఆరు వేల మెరుపుల కాంతి వ్యాపించిన ఆ స్థలాన్ని నాకు చూపుము” అని అన్నాడు.
अजुन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights that moral-spiritual authority (especially of a rishi/brāhmaṇa) is portrayed as capable of commanding even cosmic elements, and that anger, when rooted in a demand for truth or justice, is treated as a potent force—yet implicitly one that should serve dharma rather than ego.
Utathya becomes angry and directly addresses the Earth as a living power, ordering her to reveal a specific location distinguished by an extraordinary, lightning-like radiance described as ‘six thousand’ flashes.