Shloka 459
अध्याय १६ — शङ्कर-उमा-वरदानम् तथा तण्डि-स्तुतिः (Śaṅkara–Umā Boon-Granting and Taṇḍi’s Hymn)
ऋग्वेदके विद्वान तात्चिक यज्ञकर्ममें ऋग्वेदके मन्त्रोंद्वारा जिनकी महिमाका गान करते हैं
ṛgvedake vidvān tāttvika-yajña-karmaṇi ṛgvedaka-mantrair yān mahimnaḥ gāyanti | yajurveda-jñā dvijā yajñe yajuḥ-mantraiḥ dakṣiṇāgniṃ gārhapatyaṃ cāhavanīyaṃ ca—etais trividha-rūpair jñeyaṃ mahādevaṃ uddiśya āhutīḥ juhvati | sāma-veda-gāyakāḥ śuddha-buddhi-yuktā vidvāṃsaḥ sāma-mantraiḥ yasya stutiṃ gāyanti | atharvavedino brāhmaṇā ṛta-satya-parabrahma-gāmanena yasya stutiṃ kurvanti | sa eva yajñasya parama-kāraṇaḥ, sa eva parameśvaraḥ sarva-yajñānāṃ parama-patiḥ iti manyate ||
వాయుదేవుడు పలికెను—ఋగ్వేదంలో నిష్ణాతులైన పండితులు యజ్ఞకర్మలో ఋగ్మంత్రాలతో ఆ ప్రభువు మహిమను గానము చేస్తారు. యజుర్వేదజ్ఞులైన ద్విజులు యజుర్మంత్రాలతో దక్షిణాగ్ని, గార్హపత్య, ఆహవనీయ—ఈ త్రివిధ అగ్నిరూపాలలో తెలిసికొనదగిన మహాదేవుని ఉద్దేశించి ఆహుతులు సమర్పిస్తారు. శుద్ధబుద్ధిగల సామవేద గాయకులు సామమంత్రాలతో ఆయన స్తుతిని ఆలపిస్తారు. అథర్వవేదీ బ్రాహ్మణులు ఋత-సత్య మార్గమున, పరబ్రహ్మగామిగా, ఆయనను స్తుతిస్తారు. ఆయనే యజ్ఞానికి పరమ కారణము; ఆయనే సమస్త యజ్ఞములకు పరమపతి అని అంగీకరించబడెను.
वायुदेव उवाच
Educational Q&A
All Vedic paths of worship—hymn (Ṛg), formula (Yajus), chant (Sāman), and Atharvanic praise grounded in Ṛta and Satya—converge on one Supreme Lord, identified here as Mahādeva/Parameśvara, who is the ultimate cause and master of every sacrifice.
Vāyudeva is describing how different Vedic specialists honor the same divine reality in the sacrificial setting: offerings are made through the three sacred fires, and each Veda contributes its distinctive mode of praise, culminating in the assertion that the deity addressed is the supreme ruler of all yajñas.