स तु रत्नाकरवतीं सद्दीपां सागराम्बराम् । शशास पृथिवीं सर्वा हैहय: सत्यविक्रम:,पूर्वकालकी बात है--माहिष्मती नगरीमें सहस्र-भुजधारी परम कान्तिमान् कार्तवीर्य अर्जुन नामवाला एक हैहयवंशी राजा समस्त भूमण्डलका शासन करता था। वह महान् बलवान् और सत्यपराक्रमी था। इस लोकमें सर्वत्र उसीका आधिपत्य था
sa tu ratnākara-vatīṁ sad-dīpāṁ sāgarāmbarām | śaśāsa pṛthivīṁ sarvāṁ haihayaḥ satya-vikramaḥ ||
భీష్ముడు పలికెను—ఆ హైహయ వంశీయుడైన సత్యపరాక్రమి రాజు, రత్నాకరాలతో సమృద్ధిగా, ద్వీపాలతో కూడి, సముద్రాన్ని వస్త్రమువలె ధరించిన సమస్త భూమిని పాలించెను।
भीष्म उवाच
The verse frames idealized kingship: a ruler’s legitimacy rests on effective governance and steadfast, truthful valor (satya-vikrama), suggesting that power is ethically evaluated by reliability, order, and rightful sovereignty.
Bhishma begins an ancient account describing the Haihaya ruler Kartavīrya Arjuna of Māhiṣmatī, portraying him as a mighty sovereign who ruled the whole earth—poetically described as ocean-clad and island-filled.