Shloka 86
स्तव्य: स्तवप्रिय: स्तोत्र स्तुति: स्तोता रणप्रिय: । पूर्ण: पूरयिता पुण्य: पुण्यकीर्तिरनामय:,६७९ स्तव्य:-सबके द्वारा स्तुति किये जाने योग्य, ६८० स्तवप्रिय:-स्तुतिसे प्रसन्न होनेवाले, ६८१ स्तोत्रम्-जिनके द्वारा भगवानके गुण-प्रभावका कीर्तन किया जाता है, वह स्तोत्र, ६८२ स्तुति:-स्तवनक्रियास्वरूप, ६८३ स्तोता-स्तुति करनेवाले, ६८४ रणप्रिय:- युद्धमें प्रेम करनेवाले, ६८५ पूर्ण:-समस्त ज्ञान, शक्ति, ऐश्वर्य और गुणोंसे परिपूर्ण, ६८६ पूरयिता-अपने भक्तोंको सब प्रकारसे परिपूर्ण करनेवाले, ६८७ पुण्य:-स्मरणमात्रसे पापोंका नाश करनेवाले पुण्यस्वरूप, ६८८ पुण्यकीर्ति:-परमपावन कीर्तिवाले, ६८९ अनामय:-आन्तरिक और बाह्य सब प्रकारकी व्याधियोंसे रहित
stavyāḥ stavapriyaḥ stotraṁ stutiḥ stotā raṇapriyaḥ | pūrṇaḥ pūrayitā puṇyaḥ puṇyakīrtir anāmayaḥ ||
భీష్ముడు పలికెను—ఆయన స్తుతించదగినవాడు; భక్తుల స్తవంతో ఆనందించువాడు. ఆయననే స్తోత్రము—ఆయన గుణమహిమలు కీర్తింపబడే వచనం; ఆయననే స్తుతిక్రియ; ఆయననే స్తోతా—స్తుతి చేయువాడూ. ధర్మరక్షణార్థం జరిగే న్యాయయుద్ధం ఆయనకు ప్రియము. ఆయన సర్వసంపూర్ణుడు; భక్తులను అన్ని విధాలా పరిపూర్ణం చేయువాడు. ఆయన పుణ్యస్వరూపుడు—స్మరణమాత్రంతో పాపనాశకుడు; ఆయన కీర్తి పరమపావనము; అంతర్భాహ్య వ్యాధులన్నిటి నుండి విముక్తుడైన అనామయుడు।
भीष्म उवाच
Educational Q&A
The verse presents the Lord as the complete source and goal of devotion: He is both the object of praise and, in a deeper sense, the power enabling praise. Ethically, it links devotion with dharma—affirming that even conflict can be righteous when undertaken to protect moral order, while emphasizing purification through remembrance and sanctifying fame.
In Anuśāsana Parva, Bhīṣma instructs Yudhiṣṭhira on dharma and extols the supreme Lord through a litany of divine epithets (the tradition of the Viṣṇu-sahasranāma). This verse is one segment of that praise, describing the Lord’s relationship to worship, His perfection, His role as fulfiller of devotees, and His freedom from all affliction.