Shloka 6
अनादिनिधन विष्णुं सर्वलोकमहेश्वरम् । लोकाध्यक्षं स्तुवन् नित्यं सर्वदुःखातिगो भवेत्,उस जन्म-मृत्यु आदि छ: भाव-विकारोंसे रहित, सर्वव्यापक, सम्पूर्ण लोकोंके महेश्वर, लोकाध्यक्ष देवकी निरन्तर स्तुति करनेसे मनुष्य सब दु:ःखोंसे पार हो जाता है
anādinidhanaṁ viṣṇuṁ sarvalokamaheśvaram | lokādhyakṣaṁ stuvan nityaṁ sarvaduḥkhātigo bhavet ||
భీష్ముడు పలికెను—ఆదిలేని అంతంలేని, సమస్త లోకాల మహేశ్వరుడు, లోకాధ్యక్షుడైన విష్ణువును నిత్యం స్తుతించే వాడు అన్ని దుఃఖాలను దాటి పోతాడు।
भीष्म उवाच
Educational Q&A
Constant praise and remembrance of Vishnu—understood as the eternal, all-pervading Lord and overseer of the cosmos—enables a person to transcend suffering. The emphasis is on nityatā (steadiness/continuity) in devotion as a transformative practice.
In the Anushasana Parva’s instruction section, Bhishma is teaching about dharma and spiritual disciplines. Here he recommends sustained stuti of Vishnu, presenting it as a means to rise beyond the pains of worldly existence.