Shloka 125
भक्तिमान् यः सदोत्थाय शुचिस्तद्गतमानस: । सहसतं वासुदेवस्य नाम्नामेतत् प्रकीर्तयेत्
bhaktimān yaḥ sadotthāya śucis tadgatamānasaḥ | sahasraṁ vāsudevasya nāmnām etat prakīrtayet ||
భక్తిమంతుడు నిత్యం ప్రాతఃకాలంలో లేచి స్నానమాచరించి శుద్ధుడై, మనస్సును ఆయనలో లగ్నం చేసి, వాసుదేవుని ఈ సహస్రనామాలను విధివిధానంగా పఠిస్తే—అతడు మహాయశస్సు, ప్రజల్లో ప్రతిష్ఠ, అచలమైన సంపద, పరమకల్యాణం పొందుతాడు. అతనికి ఎక్కడా భయం కలగదు; వీర్యం, తేజస్సు పొందుతూ ఆరోగ్యవంతుడు, కాంతిమంతుడు, బలవంతుడు, రూపవంతుడు, సర్వగుణసంపన్నుడవుతాడు.
भीष्म उवाच
Educational Q&A
Steady devotion expressed through disciplined morning purity and focused remembrance, culminating in the recitation of Vāsudeva’s thousand names, is presented as a powerful dhārmic practice that yields inner fearlessness and comprehensive well-being—ethical excellence, vitality, and stable prosperity.
In the Anuśāsana Parva’s instruction section, Bhīṣma continues advising Yudhiṣṭhira by praising the practice of chanting the Vāsudeva-sahasranāma, describing the qualities of the practitioner and the fruits that follow from such devoted recitation.