Shloka 7
Bhīṣma’s Yogic Departure, Royal Cremation, and Gaṅgā’s Lament (भीष्मस्य योगयुक्त्या देहत्यागः, पितृमेधः, गङ्गाविलापः)
द्वितीयं त्वद्भुतमिदं त्वत्तेज: कृतमद्य वै दृष्टवा च विस्मिता: कृष्ण सा च न: स्मृतिरागता,श्रीकृष्ण! आपके तेजसे दूसरी अद्भुत घटना आज यह घटित हुई है, जिसे देखकर हम चकित हो गये हैं और हमें पूर्वकालकी वह शंकरजीवाली बात पुनः स्मरण हो रही है
dvitīyaṃ tv adbhutam idaṃ tvat-tejaḥ-kṛtam adya vai | dṛṣṭvā ca vismitāḥ kṛṣṇa sā ca naḥ smṛtir āgatā ||
నారదుడు అన్నాడు—ఓ కృష్ణా! నేడు నీ తేజస్సు వల్ల రెండవ అద్భుత సంఘటన జరిగింది. దానిని చూసి మేము విస్మయపడ్డాము; శంకరుడు (శివుడు)తో సంబంధించిన ఆ పూర్వవృత్తాంతం మాకు మళ్లీ జ్ఞాపకమైంది.
नारद उवाच
Educational Q&A
The verse highlights tejas (divine radiance/power) as an ethical-spiritual force that inspires awe and remembrance of sacred precedents; wonder becomes a doorway to recollecting dharmic and divine narratives rather than mere spectacle.
Nārada addresses Kṛṣṇa, stating that a second extraordinary occurrence has just taken place due to Kṛṣṇa’s radiance; witnessing it astonishes the observers and triggers recollection of an earlier incident associated with Śaṅkara (Śiva).