Shloka 30
Bhīṣma’s Yogic Departure, Royal Cremation, and Gaṅgā’s Lament (भीष्मस्य योगयुक्त्या देहत्यागः, पितृमेधः, गङ्गाविलापः)
दैतेया दानवेन्द्राश्ष महाकाया महाबला: । चक्राग्नौ क्षयमापन्ना दावाग्नौ शलभा इव,कितने ही विशाल शरीरवाले महाबली दैत्य और दानव दावानलमें दग्ध होनेवाले पतंगोंकी तरह श्रीकृष्णकी चक्राग्निमें स्वाहा हो चुके हैं
daiteyā dānavendrāś ca mahākāyā mahābalāḥ | cakrāgnau kṣayam āpannā dāvāgnau śalabhā iva ||
భీష్ముడు పలికెను—అనేక మహాకాయులు, మహాబలులు అయిన దైత్యులు, దానవేంద్రులు శ్రీకృష్ణుని చక్రాగ్నిలో అరణ్యదావాగ్నిలో చిమ్మటలు కాలిపోవునట్లు నశించిపోయారు.
भीष्म उवाच
Educational Q&A
The verse underscores the overwhelming and decisive power of the divine when dharma is protected: even the mightiest forces of adharma are reduced to nothing, as effortlessly as moths perish in a forest fire. Strength without righteousness cannot withstand the cosmic order.
Bhishma recalls how numerous gigantic, powerful Daityas and leading Danavas were annihilated by the blazing energy of Krishna’s discus. He illustrates their helplessness through the image of moths being consumed in a wildfire.