Shloka 4
कल्मषापहर-कीर्तनम् / Kīrtana for the Removal of Impurity
आसन शयनं यान गृहं रत्नं धनं तथा । सस्यजातानि सर्वाणि गा: क्षेत्राण्यथ योषित:,श्रीमहेश्वरने कहा--देवि! जो मनुष्य ब्राह्मणोंका सम्मान और दान करता है दीन, दुःखी और दरिद्र आदि मनुष्योंको भक्ष्य-भोज्य, अन्न-पान और वस्त्र प्रदान करता है, ठहरनेके स्थान, धर्मशाला, कुआँ, प्याऊ, पोखरी या बावड़ी आदि बनवाता है, लेनेवाले लोगोंकी इच्छा पूछ-पूछकर नित्य देनेयोग्य वस्तुएँ दान करता है, समस्त नित्य कर्मोंका अनुष्ठान करता है, आसन, शय्या, सवारी, गृह, रत्न, धन, धान्य, गौ, खेत और कन्याओंका प्रसन्नतापूर्वक दान करता है, देवि! ऐसा मनुष्य देवलोकमें जन्म लेता है
āsana-śayanaṁ yāna-gṛhaṁ ratnaṁ dhanaṁ tathā | sasya-jātāni sarvāṇi gāḥ kṣetrāṇy atha yoṣitaḥ ||
శ్రీమహేశ్వరుడు పలికెను—దేవీ! (దానంగా) ఆసనము, శయనము, యానము, గృహము, రత్నములు, ధనము; అలాగే సమస్త సస్యజాతములు (ధాన్యాది), గోవులు, క్షేత్రములు, మరియు యోషిత్—అనగా కన్యాదానం (వివాహదానం) కూడా ఇవ్వబడును.
श्रीमहेश्वर उवाच
Educational Q&A
The verse teaches that generous giving (dāna) of both necessities (seats, beds, shelter) and high-value assets (jewels, wealth, cattle, land, agricultural produce) is a central dharmic practice that generates religious merit and supports social welfare.
In Anuśāsana Parva’s instruction on dharma, Śrī Maheśvara addresses Devī and enumerates exemplary gifts to be given in charity, as part of a broader discourse on righteous conduct and its fruits.