Shloka 11
कल्मषापहर-कीर्तनम् / Kīrtana for the Removal of Impurity
दीनान्धकृपणान् दृष्टवा भिक्षुकानतिथीनपि । याच्यमाना निवर्तन्ते जिह्वालोभसमन्विता:,वे दीनों, अन्धों, दरिद्रों, भिखमंगों और अतिथियोंको देखते ही हट जाते हैं। उनके याचना करनेपर भी जिह्वाकी लोलुपताके कारण उन्हें अन्न नहीं देते
dīnāndhakṛpaṇān dṛṣṭvā bhikṣukān atithīn api | yācyamānā nivartante jihvālobhasamanvitāḥ ||
వారు దీనులను, అంధులను, దరిద్రులను—భిక్షుకులను, అతిథులను కూడా—చూసిన వెంటనే వెనుదిరుగుతారు. వారు వేడుకున్నా, జిహ్వా-లోభంతో మునిగిపోయి, వారికి అన్నం ఇవ్వరు।
श्रीमहेश्वर उवाच
Educational Q&A
The verse condemns the failure of dāna and hospitality: turning away from the needy and even from guests, and refusing food due to ‘jihvā-lobha’ (greed for taste), is presented as an ethical lapse. It implies that self-control and compassion should override attachment to personal enjoyment, especially regarding basic sustenance.
Śrī Maheśvara describes a type of person who, upon seeing beggars, the destitute, and unexpected guests, avoids them and withholds food even when asked. The description functions as moral instruction within Anuśāsana Parva’s broader discourse on dharma, charity, and proper conduct.