Shloka 4
Pratyakṣa–Āgama–Ācāra: Doubt, Proof, and the Practice of Dharma (प्रत्यक्ष–आगम–आचारविचारः)
श्रीमहेश्वर उवाच वानप्रस्थेषु यो धर्मस्तं मे शूणु समाहिता । श्रुत्वा चैकमना देवि धर्मबुद्धिपरा भव,भगवान् _महेश्वरने कहा--देवि! (गृहस्थ एवं) वानप्रस्थोंका जो धर्म है, उसको मुझसे एकाग्रचित्त होकर सुनो और सुनकर एकचित्त हो अपनी बुद्धिको धर्ममें लगाओ
śrīmaheśvara uvāca | vānaprastheṣu yo dharmas taṃ me śṛṇu samāhitā | śrutvā caikamanā devi dharmabuddhiparā bhava ||
శ్రీ మహేశ్వరుడు పలికెను—“దేవీ! వానప్రస్థుల ధర్మం ఏదో, దానిని నన్ను ఏకాగ్రచిత్తంతో విను. విని మనస్సును ఏకముగా చేసి, నీ బుద్ధిని ధర్మంలో స్థిరపరచు.”
श्रीमहेश्वर उवाच
Educational Q&A
The verse emphasizes disciplined listening and single-minded attention as prerequisites for understanding and practicing dharma, specifically the duties connected with the vānaprastha (forest-dweller) stage (and by extension the regulated life of householders transitioning toward renunciation).
Śiva (Śrī Maheśvara) addresses Devī and begins an instructional discourse, inviting her to listen attentively while he outlines the dharma of vānaprasthas (and related āśrama duties), framing the teaching as an ethical-spiritual guideline.