Shloka 26
Pratyakṣa–Āgama–Ācāra: Doubt, Proof, and the Practice of Dharma (प्रत्यक्ष–आगम–आचारविचारः)
तेषामृषिकृतो धर्मो धर्मिणामुपपद्यते । न कामकारात् कामोडन्य: संसेव्यो धर्मदर्शिभि:
teṣām ṛṣikṛto dharmo dharmiṇām upapadyate | na kāmakārāt kāmo 'nyaḥ saṁsevyo dharmadarśibhiḥ ||
గృహస్థధర్మాన్ని దాంపత్యధర్మంగా ఆచరిస్తూ భార్యను ధర్మసహచరిణిగా ఉంచి, ఇంద్రియనిగ్రహంతో వేదవిధానానుసారంగా ధర్మాన్ని పాటించి, కేవలం ఋతుకాలంలోనే స్త్రీసంగమం చేసే ధర్మాత్ములకు ఋషులు నిర్దేశించిన ధర్మాచరణ ఫలం లభిస్తుంది. ధర్మాన్ని స్పష్టంగా దర్శించే వారు కేవలం కోరిక లేదా మనఃకల్పితంగా భోగాలను అనుభవించకూడదు; కామప్రేరిత భోగాసక్తిని జీవనాచారంగా చేసుకోరాదు.
श्रीमहेश्वर उवाच
Educational Q&A
Dharma is to be lived according to the standards established by the sages, and ethical people should not treat desire as a license for indulgence. The verse emphasizes restraint and rule-governed conduct rather than pleasure pursued from mere impulse.
Śrī Maheśvara is instructing about proper dharmic conduct. In context (as reflected in the accompanying explanation), the teaching is applied especially to householders: keeping marital life within Vedic discipline and practicing sense-control, not making desire the guiding principle.