Shloka 77
Rudra-Śiva: Names, Two Natures, and the Logic of Epithets (रुद्रनाम-बहुरूपत्व-प्रकरणम्)
दातव्यमसकृच्छक्त्या यष्टव्यमसकृत् तथा । पुष्टिकर्मविधानं च कर्तव्यं भूतिमिच्छता
dātavyam asakṛc chaktyā yaṣṭavyam asakṛt tathā | puṣṭikarmavidhānaṃ ca kartavyaṃ bhūtim icchatā ||
మహేశ్వరుడు పలికెను—తన శక్తి మేరకు పునఃపునః దానం చేయవలెను; అలాగే పునఃపునః యజ్ఞమును ఆచరించవలెను. సమృద్ధిని కోరువాడు పుష్టి, బలం, క్షేమమును పెంపొందించు విధివిధానమైన పుష్టికర్మానుష్ఠానములను కూడా చేయవలెను.
श्रीमहेश्वर उवाच
Educational Q&A
Sustained generosity and sustained sacrificial/ritual duty—both practiced repeatedly and within one’s means—are presented as a dharmic path that supports prosperity and well-being; the emphasis is on regularity, capacity-based giving, and properly prescribed practice.
In Anuśāsana Parva’s instruction-oriented setting, Maheśvara speaks as an authoritative teacher, advising that a person desiring flourishing should repeatedly perform charity, yajña, and the prescribed puṣṭi-oriented rites—framing prosperity as the fruit of disciplined dharmic conduct.