Shloka 51
Śatarudrīya-prabhāva and Rudra’s Supremacy (शतरुद्रीयप्रभावः)
ततस्तामब्रवीद् देव: सुभगे श्रूयतामिति । हेतुभियर्ममतानि रूपाणि रुचिरानने,तत्पश्चात् उन्होंने पार्ववीजीसे कहा--“सुभगे! रुचिरानने! जिन हेतुओंसे मेरे ये रूप हुए हैं, उन्हें बता रहा हूँ, सुनो
tatastām abravīd devaḥ subhage śrūyatām iti | hetubhir mama tāni rūpāṇi rucirānane ||
అనంతరం దేవుడు ఆమెతో పలికెను—“సుభగే! రుచిరాననే! ఏ ఏ కారణములవలన నా ఈ రూపములు ఏర్పడ్డాయో, వాటిని నేను చెప్పుచున్నాను; వినుము.”
भीष्म उवाच
Educational Q&A
The verse frames an ethical-instructional moment: divine status and outward forms are not arbitrary but arise from identifiable causes (hetu). It emphasizes attentive listening and reasoned explanation—key virtues in dharma discourse.
A god addresses a woman respectfully (“fortunate,” “fair-faced”) and invites her to listen, announcing that he will explain the causes behind his various forms or manifestations.